کاتالیست بی اثر(خنثی)

کاتالیست بی اثر(خنثی)
  1. کاتالیست های فرآیند DRI

آهن اسفنجی (DRI) یکی از محصولات میانی زنجیره فولاد است که از احیای مستقیم سنگ‌آهن بدون ذوب آن به دست می‌آید و به دلیل خلوص بالا در کوره‌های قوس الکتریکی به‌طور گسترده استفاده می‌شود. این روش به‌ویژه در کشورهایی با منابع گاز طبیعی غنی، جایگزینی اقتصادی برای کوره بلند به شمار می‌رود. تولید DRI نیازمند گازهای احیایی H₂ و CO با نسبت مناسب است که از ریفرمینگ گاز طبیعی با بخار و CO₂ در حضور کاتالیست به دست می‌آیند. در فرآیند میدرکس، ریفرمر در محدوده دمایی 1000 تا 1100 درجه سانتیگراد عمل می‌کند و گاز طبیعی و گاز برگشتی را به گاز احیایی تبدیل می‌کند. تیوب‌های ریفرمینگ دارای سه نوع بستر هستند: اینرت (Inert)، نیمه‌ فعال (Semi Active) و فعال (High Active).

Inert

 بستر اینرت فاقد فعالیت شیمیایی است و نقش آن بیشتر مکانیکی و حرارتی است. از وظایف آن می‌توان به توزیع یکنواخت گاز، جلوگیری از ایجاد فشار بیش ‌ازحد، توزیع دما و محافظت از لایه‌های فعال در برابر شوک حرارتی اشاره کرد. جنس متداول این بسترها معمولاً سرامیک‌های پایدار دمایی مانند آلفا آلومینای خالص است.

Semi Active

کاتالیست نیمه‌ فعال (Semi Active) دارای فعالیت متوسط است و علاوه بر بخشی از واکنش ریفرمینگ، وظیفه انتقال حرارت و افزایش مقاومت مکانیکی را بر عهده دارد. این کاتالیست به شروع آرام واکنش و گرم شدن تدریجی گاز کمک کرده و از شوک حرارتی به لایه‌های فعال جلوگیری می‌کند. ترکیب آن معمولاً نیکل بر پایه MgO  است. محل استقرار این کاتالیست بین لایه اینرت و کاتالیست فعال قرار دارد.

High Active

کاتالیست فعال (High Active) بیشترین فعالیت را دارد و مخصوص ناحیه‌های دمای بالا°C) 950–80۰ ( طراحی شده است. وظایف آن شامل تکمیل واکنش‌های ریفرمینگ متان با بخار و  CO₂، تولید حداکثری H₂ و CO  و افزایش بهره‌وری مصرف گاز طبیعی است. ساختار این کاتالیست معمولاً به صورت نیکل بر پایه ی آلومینا است. این کاتالیست در بالاترین بخش تیوب ریفرمر قرار می‌گیرد، جایی که دما بالاتر و شدت واکنش بیشتر است.

برای دستیابی به اطلاعات تکمیلی و مشخصات فنی محصول با کارشناسان هلدینگ در تماس باشید.